W katedrze św. Mikołaja w Elblągu modlono się dziękując Bogu za wspólnotę lokalnego Kościoła.
Msza rocznicowa
Biskup Elbląski sprawował Mszę św. z udziałem biskupa pomocniczego seniora Józefa Wysockiego, kanoników Kapituły Katedralnej Elbląskiej oraz mieszkańców miasta. Podczas liturgii dziękował Bogu za 34 lata istnienia Kościół Elbląskiego i dobre dzieła, które w tym okresie powstały. Modlitewną pamięcią ogarnął również zmarłych kapłanów i biskupów: pierwszego pasterza diecezji ks. bp. Andrzeja Śliwińskiego, a także jego następcę ks. bp. Jana Styrnę.
Wolni od lęku
Podczas liturgii homilię wygłosił ks. Marek Sadłocha, dyrektor Elbląskiej Pielgrzymki Pieszej na Jasną Górę. W głoszonym słowie zauważył, że głoszenie Ewangelii napotyka na różne blokady, wśród których znajdziemy także te wewnętrzne związane z przeżywanym lękiem. Jednak Zmartwychwstały zastąpił obawy swoich uczniów głębokim pokojem, kiedy przyszedł do nich zebranych razem z Maryją w Wieczerniku. Wzorem realizacji planu Bożego (wypełniania Woli Bożej) i odważnego działania jest właśnie Najświętsza Maryja Panna, której „Fiat” nie zmienia losów ludzkości, ale staje się kontynuacją planu zbawienia, planu pełnego wolności i prawdy.
Nowe struktury
Powołanie do życie Diecezji Elbląskiej było częścią reformy administracyjnej Kościoła w Polsce wprowadzonej po upadku systemu komunistycznego. Papież Jan Paweł II bullą „Totus Tuus Poloniæ populus” ustanowił 25.03.1992 13 nowych diecezji, a 8 podniósł do rangi archidiecezji. Obszar Diecezji Elbląskiej rozciąga się na wschód od Wisły i kończy na granicy z Warmią przy miejscowościach takich, jak Morąg i Miłomłyn. Od południa zamyka go Iława sąsiadująca z Ziemią Lubawską. Główną świątynią wspólnoty lokalnego Kościoła jest katedra św. Mikołaja w Elblągu. Poza nią diecezja posiada dwie konkatedry: św. Jana Ewangelisty w Kwidzynie (dawną katedrę Biskupów Pomezańskich), a także św. Wojciecha w Prabutach (gdzie rezydowali Biskupi Pomezańscy).
